Madhana Maaligaiyil

34 “ஏன்டா… இப்படியே இருக்கப் போறீங்களா?” “இல்ல பங்கு வேலை முடிஞ்சதும் இந்த வாரம் வீக்கென்ட் செலப்ரேட் பண்ணப் ‌போறோம்!” “பரதேசிகளா… இப்படியே கூலிக்குப் பாத்துட்டே காலத்த […]

33 “உங்களை யாரு இந்த வேலை பார்க்கச் சொன்னது” கோபமாகக் கேட்டவள் கண்கள் கலங்கிச் சிவந்தது.  தன்னிடம் கூடச் சொல்லாமல் இவ்வளவு பெரிய காரியத்தை செய்திருக்கிறான். வீட்டில்

32 மதனின் மாளிகையில் இன்று… பிள்ளைகளை தொட்டிலில் போட்டு‌ பெயர் சூட்டும் விழா. அட ஆமாங்க… ஆமா! பிள்ளைகளேதான். ஒன்றல்ல, இரண்டல்ல, மூன்று!  “எப்புர்றா? எல்லாத்துலயும் கஞ்சனா‌

31 மதன் எங்கே என்ற வாசுகியின் கேள்விக்கு, “அவன் தோப்பு வீட்ல இருப்பான் அத்தை!” என்றான் ஜெகன்.  “ஏன் வாசுகி, இப்ப அவனையும் ஃபோன் போட்டு‌ பயமுறுத்தப்

30 “அருண் அண்ணா… அருண் அண்ணா… கிரி என்னை அடிக்க வர்றான்!” ‌கத்திக் கொண்டே ஓடிவந்தான் மதன்.  “டேய்… விர்றா‌! எப்பப் பாரு அவன்‌கிட்ட வம்பிழுத்துக்கிட்டு!” மதனைத்

29 “மேகி… பிண்ணிட்டடீ… என்னமாப் பேசுற?” “எல்லாம் நீங்க சொன்னதுதான். எங்களுக்காக நாங்க தானே பேசணும்னு!”  “பேசு… பேசு…” என்றான் சோஃபாவில் அமர்ந்து கொண்டே.  இவன் வந்ததைப்

28 “என்ன ராகினி சொல்ற… எப்போ… எந்த ஹாஸ்பிடல்?” படபடப்பாய்‌ கேள்விகள் கேட்ட அக்காவிடம்‌ மருத்துவமனை பெயர் சொல்ல, தோப்பு வீட்டிலிருந்து அவசரமாகக் கிளம்பினர் மதனும், மாதங்கியும். 

27 தூங்காத விழிகள் ரெண்டு உன் துணை தேடும் நெஞ்சம் ஒன்று செம் பூமஞ்சம் விரித்தாலும் பன்னீரை தெளித்தாலும் ஆனந்தம் எனக்கேது அன்பே நீ இல்லாது… காற்றோடு

26 “இதெல்லாம் அநியாயம் மாம்ஸ்!” என்ற அஜயிடம்,‌ “எதெல்லாம்?” என்று மிதப்பாகக் கேட்டான் ஜெகன். “திடீர்னு எங்களையெல்லாம் வெளியே போகச் சொன்னா… எங்கே போவோம். எங்க வீட்டுக்குப்போற

25 வர்ணம் பூசப்பட்டு புதுப்பொலிவோடு நிமிர்ந்து நின்ற மதனின் மாளிகையில், நடுக்கூடத்தில், மனைப்பலகை மேடையிட்டு, இரு வீட்டாரோடும், நெருங்கிய சொந்த பந்தங்களும் கூடியிருக்க, தோப்பில் வேலை பார்ப்பவர்களோடு